Skąd się wzięły konie…
40 milionów lat temu, a więc jeszcze przed powstaniem gatunku ludzkiego na południu Stanów Zjednoczonych odkryto skamieniałe kości Hyracotherium (albo Eohippus).

Źródło:  http://nmnaturalhistory.org/web/Select_2O.asp

 

Na podstawia tychże szątków wywnioskowano, że ówczesne zwierzę nie miało więcej jak 30 cm, którego przednia kończyna miała cztery palce, a tylna trzy. W ciągu kolejnych 15 milionów lat rozwinęły się Mesohippus i Miohippus.

 

Źródło:  http://www.tierheilkunde-hellabella.de/historie/pferd.html

Zwierzęta te miały już zdolność do gryzienia roślin, a ich przednia kończyna miała trzy palce, a których środkowy mógł przenosić większy ciężar ciała. Za pierwszego konia z kopytem uważany jest Pliohippus, który pojawił się pk. 7 mil. lat temu. Kopyto jego powstało z palca środkowego przez co pozostałe dwa palce stały się bezużyteczne.

Zwierzę to w wyniku ewolucji po pojawienia się człowieka przekształciło się w Equus. Od konia tego wywodzą się trzy typy konia, które przystosowały się do życia w różnych warunkach przyrodniczo-klimatycznych: stepowych, leśnych i płaskowyżowych.  Do dnia dzisiejszego w niezmienionej formie przetrwał koń Przewalskiego reprezentujący typ stepowy (odkryty w 1881 r. przez pułkownika Przewalskiego), który na wolności żyje w zachodniej części pustyni Gobi. Wspłółczesne konie zimnokrwiste wywodzą się od koni leśnych, natomiast typ koni płaskowyżowych był prawdopodobnie przodkiem koni o lekkiej budowie.